بخش دوم و إنّما أتاك بالحديث أربعة رجال ليس لهم خامس : رجل منافق مظهر للإيمان ، متصنّع بالسّلام ، لا يتأثّم و لا يتحرّج ، يكذب على رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله متعمّدا ، فلو علم النّاس أنّه منافق كاذب لم يقبلوا منه ، و لم يصدّقوا قوله ، و لكنّهم قالوا : صاحب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله رآه ، و سمع منه ، و لقف عنه ، فيأخذون بقوله ، و قد أخبرك اللّه عن المنافقين بما أخبرك ، و وصفهم بما وصفهم به لك ، ثمّ بقوا بعده ، فتقرّبوا إلى أئمّة الضّلالة ، و الدّعاة إلى النّار بالزّور و البهتان ، فولّوهم الأعمال ، و جعلوهم حكّاما على رقاب النّاس ، فأكلوا بهم الدّنيا ، و إنّما النّاس مع الملوك و الدّنيا ، إلّا من عصم اللّه ، فهذا أحد الأربعة . ترجمه ناقلان حديث چهار گروهند و پنجمى ندارد : نخست شخص منافقى است كه اظهار ايمان مىكند و نقاب اسلام بر چهره زده ، نه از گناه باكى دارد و نه از آن دورى مىجويد ، از روى عمد به پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و دروغ مىبندد ؛ ( به يقين ) اگر مردم مىدانستند او منافق و دروغگوست از وى نمىپذيرفتند و سخنش را تصديق نمىكردند ؛ ولى ( چون از واقعيت آگاه نبودند ) مىگفتند : او از صحابهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله است ، آن حضرت را ديده و از او حديث شنيده و مطالب را دريافت داشته است به همين دليل به گفته‌اش ترتيب اثر مىدادند ، در حالى كه خداوند آنچه را لازم بوده از وضع منافقان خبر داده و اوصاف آنان را بر شمرده است . قطعا اين گروه منافقان ( بعد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و همگى از ميان نرفتند بلكه